dilik-dilik

dilik-dilik
sif.
1. Kənarı diliklər şəklində olan. Kənarı dilik-dilik süfrə.
2. Tikə-tikə, parça-parça. Dilik-dilik etmək – parça-parça etmək, tikə-tikə etmək. Dilik-dilik olmaq – parçalanmaq, parçaparça olmaq. O, kağızı cırıb atdı, dilik-dilik olan xırdaca kağız parçaları kəpənək kimi havada uçub yerə tökülənə qədər Tərlan kirpiklərini qırpmadı. M. Hüs.. Dilik-dilik olasan (olsun)! – qarğış ifadəsi. <Fatma xanım:> A qız, sən öyrətmədin gədəni ki, mənə xoruzbeçə desin, a səni görüm dilikdilik olasan! N. V..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • dilik — is. 1. Nəyinsə uzunsov hissəsi. 2. köhn. Bəzək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dilikəsik — bax diligödək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əbədilik — is. Daimilik, sonsuzluq, həmişəlik, daim yaşama; heç vaxt bitməməzlik, qurtarmamazlıq. Bu səadət səhəri o qədər zəngin və işıqlıdır ki, başlanan günəşli gündüzün əbədiliyinə şübhə etmirsən. M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • idyllic — /aɪˈdɪlɪk/ (say uy dilik), /ɪˈdɪlɪk/ (say i dilik) adjective 1. suitable for or suggestive of an idyll; charmingly simple or poetic. 2. of, relating to, or of the nature of an idyll. –idyllically, adverb …  

  • dilikləmək — f. Dilik dilik etmək, diliklər şəklinə salmaq. Haşiyə taxtasını dilikləmək. Paltar ətəyini dilikləmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • diliklənmək — məch. Dilik dilik edilmək, diliklər düzəldilmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • diliklətmək — icb. Dilik dilik kəsdirmək, diliklər düzəltdirmək. Yaylığı diliklətmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • diş — is. 1. Yeyilən şeyi tutmaq, dişləmək, xırdalamaq və çeynəmək üçün ağızda olan sümük törəmə. Uşağın dişi çıxır. Dişi ağrımaq. Dişi ilə tutmaq. Dişi ilə qoparmaq. Dişi qamaşmaq. Dişlərini xırçıldatmaq. Ağıl dişi – iyirmi yaşdan sonra çıxan axırıncı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qıjı — is. bot. Rütubətli yerlərdə bitən uzun və dilik dilik yarpaqları olan bir bitki. Əbil pendirlə qıjını lavaşın arasına qoyub, dürməklədi və çox iştaha ilə yedi. Ə. Vəl …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • seyrək — sif. 1. Bir birindən aralı, uzaq, sıx, qalın olmayan, adda budda (sıx əksi). Seyrək meşə. Seyrək ot. – Uzaqda görünən seyrək pöhrəliyin içi və dilik dilik olan yalların sinəsi yarılırdı. S. R.. // Eyni mənada saç, tük haqqında. Gözlərinin… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”